Is "wijnproeven" en serveren een kunst...?

"Wijnproeven" en serveren is inderdaad een kunst, en hem drinken eveneens. Het is zeker en vast van groot belang dat men het "wijnproeven" gaat lekker vinden. Voor diegenen die hierover een echt oordeel willen vellen, zullen in eerste instantie een beroep moeten doen op hun zintuigen. Men zal dan na een tijdje oefenen in "wijnproeven" de goede van de slechte kunnen onderscheiden...!

Het oog wil en weet ook wat!

Om te weten te komen of het goede of slechte wijn is, kan men eerst en vooral door de fles kijken, door deze te richten naar een lichtbron. Wanneer deze helderheid of onzuiverheden aan het licht brengen -wat meestal kan gebeuren met witte wijn- is dat geen goed teken. Kristalvorming heeft -buiten een kwaliteitsreferentie- geen negatieve invloed op de smaakkwaliteit. De kleur van de wijn heeft een grote betekenis en kan een indicatie geven over de leeftijd ervan. Zo weten wijnkenners, dat jonge wijn wit is van kleur, en rijpe wijn een diepe kleur heeft. Dan hebben we nog de verschillende kleuren die veel vertellen over de smaak.

Welke kleuren zijn de beste om te schenken?

Daar wijnen verschillende leeftijden en kleuren hebben, zijn zij eveneens verschillend van smaak. Zo is bijvoorbeeld jonge wijn bleek, en heeft rijpe wijn een diepe kleur. Ook vertellen de gele soorten wijn veel over hun smaken, zoals:

• Jonge wijn is bleek;
• Rijpe wijn heeft een diepe kleur;
• Goudgeel is meestal zoete wijn;
• Fruitige wijn is helderbleek;
• Rode wijnen hebben kleuren van paars violet;
• Bij jonge soorten wijnen wordt dit meestal robijnrood tot baksteenrood;
• Deze kleur zal dan bij oudere wijnen orangebruin worden.

Zo kan men aan de wijn zien, hoe oud deze kan zijn. Hoe helderder de kleur, hoe lichter de wijn. Daar tegenover duidt een diepere kleur op hoge kwaliteit, met een meer geconcentreerde smaak en ook met meer bewaarpotentieel.

Ook een fijne neus kan een goede hulp bieden!

De diversiteit van geurnuances zijn bij alle kwaliteitswijnen véél groter dan de smaak. Dit wordt een aaneenschakering van vele subtiele aroma's, omdat de geuren nooit rechtstreeks tot ons komen. Daarom is het aanbevolen om de geur in 3 stappen te verkennen. Zoals:

• Door een diepe teug aan een gevuld glas, ruikt men de primaire aroma's. Deze zijn rechtstreeks afkomstig van de druif.
• Laat de wijn ronddraaien in het glas. Daar de lucht in de wijn dringt komen de geurstoffen eruit.
• Zo ruikt men de diepere geuren, die betrekking hebben op de combinatie van de druivensoort en ook haar bodem.

Men kan zo op verschillende manieren ruiken, zoals bev.:

• Met de neus diep in het glas,
• of met de neus dicht bij de bovenrand,
• of afwisselend met de neus links en rechts vooraan in het glas.

Zo kunnen de meest verfijnde geuren vrijkomen. Wanneer de wijn langer aan de lucht wordt blootgesteld komt er geleidelijk een samenspel van geuren van druivensoorten, de bodem en rijping op eik, die de wijn na jaren flesrijping op mysterieuze wijze aanmaakt. Hoe jonger de wijn, en hoe minder druivensoorten hierin zijn verwerkt, hoe eenvoudiger de aromatische samenstelling. Naarmate het verouderen van de wijn, ontwikkelen zich voortdurend nieuwe geuren.

Het proeven met de mond;

Het meest doorslaggevend en beslissend voor de beoordeling van de wijn, is toch uiteindelijk het proeven van de wijn met de mond. Dit is dan het eigenaardigen. Omdat de mond slechts 4 elementaire basissmaken kan registreren, waarvan men er 3 in wijn terugvindt. Waarvan deze smaken afkomstig zijn wordt hieronder beschreven:

• De zoete smaak in wijn wordt meestal bepaald door de alcohol en/of achterblijvend suikergehalte na de gisting.
• De zure smaak wordt door verschillende natuurlijke zuren -die in wijn aanwezig zijn- ondersteund, en die tevens nodig zijn om aan de wijn zijn frisheid te geven.
• De bittere smaak wordt voornamelijk door looistoffen of de tamines gedragen, die afkomstig zijn van de druif, de pitten en de rijping op eigen vaten. Deze bepalen de kracht en het bewaarpotentieel van de wijn. Zout zou in wijn principieel niet moge aanwezig zijn.
• De smaakindrukken worden door een aantal factoren beïnvloed, de temperatuur van de wijn, het alcoholgehalte, de tamines en vooral de aroma's die de neus bereiken via de mondholte. Probeer maar eens een wijn te proeven met dichtgeknepen neus, dan zult u versteld staan hoe weinig smaak deze heeft. Daarom heeft het ook weinig zin om wijn te proeven als men een verkoudheid heeft.

Hoe kan men dan het beste proeven?

Men kan het beste proeven door een klein slokje wijn in de mond te houden, en terwijl een beetje lucht aan te zuigen. Deze methode heeft voornamelijk het doel meer aroma's te vrij te maken, om alzo de smaakindruk op de tong te versterken, omdat een evenwichtige zuurtegraad de wijn levendigheid geeft. De alcohol zorgt voor de volheid en de juiste dosering van goed geevoleerde tamines, door de indruk van zachtheid. De afdrank wordt bepaald door de aroma's die achterblijven in de mond. Hoe langer en intensiever de afdrank, hoe beter de wijn. De nasmaak moet evenwichtig zijn, en in de lijn liggen van geur en smaakindrukken. Dit wil zeggen dat hij zeker niet wrang of zuur mag zijn.

Eindconclusie;

Dit artikel was de bedoeling om iedereen meer te kunnen laten genieten van een glas goede wijn. 't Is zoals men zegt, 'Goede wijn behoeft geen krans'! Daarom is proeven en serveren somtijds toch wel een belangrijke zaak, en vooral in de horica's of bij digestaties. Het is alleszins een fijne bezigheid voor personen met gevoelige zintuigen, zij weten immers beter. En dit voor mensen die het nog niet wisten; Elke dag één glas rode wijn is goed voor de gezondheid. Opgelet... want overdaad schaadt! Nu de feesten naderen, wens ik iedereen, samen met een lekker keuzen-wijntje, héle fijne, gezellige en prettige feestdagen...!!